این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)
شنبه, 14 مهر 1397 ساعت 12:10

دیگ آب گرم

نوشته شده توسط

دیگ آب گرم (Hot Water Boiler) یا بویلر آب گرم، یک مخزن تحت فشار است که در آن سیال عامل تحت فشار، گرم شده و مورد استفاده قرار می گیرد. آب به عنوان سیال عامل بیش تر بویلرها  با ظرفیت حرارتی بالا توان ذخیره انرژی مورد نیاز را دارد.

دیگ های آب گرم در سیستم های گرمایشی مورد استفاده قرار می گیرد و با جاسازی آن در موتورخانه ساختمان می توان گرمایش محیط را تأمین کرد.

دیگ های آب داغ نیز از انواع دیگر بویلرها هستند که در فشار های بالاتر، آب بالای ۱۰۰ درجه سانتی گراد تولید می کنند.

 

 

بازه استفاده از دیگ های آب گرم:

دیگ های آب گرم معمولاً از ظرفیت ۸۰,۰۰۰ کیلوکالری بر ساعت تا ۱۶,۰۰۰,۰۰۰ کیلوکالری بر ساعت تولید می شود.

دیگ های آب گرم و آب داغ از فشار ۲ بار تا ۲۰ بار تولید می شوند؛ و معمولاً در سیستم های گرمایش مرکزی (موتورخانه) برای تولید آب گرم رادیاتور، فن کویل، یونیت هیتر، گرمایش از کف و … مورد استفاده قرار می گیرند.

مشابه این نوع از دیگ ها در ظرفیت پایین می توان از پکیج های دیواری نام برد و در ظرفیت های بالا نیز سیستم موتورخانه مرکزی با بخار به عنوان روشی دیگر برای گرمایش ساختمان مطرح می شود.

محاسبه ظرفیت دیگ های آب گرم:

برای محاسبه ظرفیت دیگ های آب گرم برای یک ساختمان پارامتر های متعددی دخیل هستند از جمله:

  • متراژ ساختمان
  • تعداد طبقات ساختمان (تاثیر بر روی فشار کاری دستگاه)
  • محل کار دستگاه
  • کاربری محل مورد استفاده
  • تعداد افرادی که در محل هستند
  • دمای هوای محیط در طول سال
  • ارتفاع از سطح دریا
  • راندمان شرکت سازنده و …

برای این محاسبات، نرم افزار کریر بهترین راه حل می باشد و مهندسین تأسیساتی خبره در این زمینه با این نرم افزار، بار گرمایشی و سرمایشی ساختمان را محاسبه می کنند.

اما برای تخمین بار گرمایی یک ساختمان معمولاً متراژ زیربنای ساختمان را در عددی بین ۵۰ تا ۲۰۰ (بر اساس شهر یا کشور محل نصب دستگاه) ضرب می کنند تا ظرفیت دیگ به کیلو کالری بر ساعت به دست آید.

برای مثال یک ساختمان با زیربنای ۱۰۰۰ متر مربع در شهر تهران برای گرمایش به دیگ آب گرمی به ظرفیت ۱۵۰,۰۰۰=۱۰۰۰*۱۵۰کیلو کالری بر ساعت نیاز دارد. (بدون احتساب آب گرم مصرفی)

 انواع دیگ های آب گرم:

دیگ های آب گرم در حالت کلی از نظر جنس به دو دسته ی زیر تقسیم می شود:

  • دیگ های آبگرم فولادی
  • دیگ های آبگرم چدنی

این دسته بندی از رایج ترین تقسیم بندی های دیگ های آب گرم می باشد.

دیگ های آبگرم فولادی

این دیگ ها بویلر هایی هستند که در آن از فولاد کربنی به عنوان متریال در بویلر استفاده شده است.

این نوع از دیگ ها به صورت زیر تقسیم بندی می شوند:

بویلرهای آبگرم فایر تیوب:

بویلر های آبگرم فایرتیوب یا بویلر های آبگرم لوله آتشین، بویلرهایی هستند که با عبور آتش و دود از درون لوله ها، آب اطراف لوله ها را به درجه حرارت مورد نظر می رساند.

این بویلرها یکی از انواع بویلر های فایر تیوب هستند که برای تولید آب گرم مورد استفاده قرار می گیرند.

 

بویلرهای آبگرم واترتیوب:

بویلر های آبگرم واترتیوب یکی از انواع بویلرهای آب گرم است که جدیداً در دنیا به صورت عمده مورد استفاده قرار می گیرد.

بویلر های آبگرم واترتیوب دارای راندمان بالاتری از انواع دیگر بویلر های آبگرم است. در این نوع از بویلرها آب در درون لوله ها می باشد و بنابر قوانین استوانه های جداره نازک توان تحمل فشار بالاتری را دارند.

دیگ های آب گرم چدنی:

  • در این نوع از دیگ ها از چدن به عنوان متریال اصلی استفاده شده است .
  • این دیگ ها نسبت به دیگ های فولادی عمر کوتاه تری دارند ولی حمل و نقل آن ها بسیار آسان تر است .
  • این نوع از دیگ های آب گرم تحمل فشار های بالا را ندارند و معمولاً در گرمایش ساختمان هایی با ارتفاع کم از آن ها استفاده می شود.
آخرین ویرایش در سه شنبه, 17 مهر 1397 ساعت 14:17

نظر خود را بنویسید