در تصفیه ی بیولوژیکی فاضلاب، عملکرد باکتری و انواع میکروارگارنیسم های تصفیه ی فاضلاب تحت کنترل قرار می گیرد. تصفیه ی بیولوژیکی فاضلاب فرآیندی است که ساده به نظر می رسد زیرا از فرآیندهای طبیعی برای تجزیه ی مواد آلی استفاده می کند اما در واقع یک فرآیند پیچیده است که کاملا شناخته شده نیست.

تصفیه ی بیولوژیکی برای تجزیه مواد زائد آلی با استفاده از فرآیندهای سلولی طبیعی به باکتری های تصفیه کننده ی فاضلاب متکی است.

فاضلاب معمولا شامل مجموعه ای از مواد آلی مانند زباله، مواد زائد و نیمه هضم است. همچنین ممکن است حاوی ارگانیسم های بیماریزا، فلزات سنگین و سموم نیز باشد.

هدف از تصفیه بیولوژیکی یا همان تصفیه ی زیستی فاضلاب، ایجاد سیستمی است که در آن مواد حاصل از تجزیه به راحتی برای دفع مناسب جمع آوری شود. از تصفیه ی بیولوژیکی در سراسر جهان استفاده می شود زیرا روشی موثر است و از بسیاری از فرآیندهای مکانیکی یا شیمیایی مقرون به صرفه تر است.

تصفیه ی بیولوژیکی معمولا به فرآیندهای هوازی و فرآیندهای بی هوازی تقسیم می شود. فرآیند هوازی به فرآیندی گفته می شود که در آن اکسیژن وجود دارد، در حالی که فرآیند بی هوازی فرآیندی بیولوژیکی را توصیف می کند که در آن اکسیژن وجود ندارد. دانشمندان توانسته اند فرآیندهای بیولوژیکی هوازی و بی هوازی را کنترل و تصفیه کنند تا به حذف مطلوب مواد آلی از فاضلاب دست یابند.

تصفیه ی بیولوژیکی فاضلاب اغلب به عنوان یک فرآیند تصفیه ی ثانویه برای از بین بردن مواد باقی مانده پس از تصفیه ی اولیه با فرآیندهایی از جمله شناورسازی هوای محلول (DAF) استفاده می شود. در فرآیند تصفیه ی اولیه ی آب، رسوبات و موادی مانند روغن از فاضلاب خارج می شوند.

فرآیندهای تصفیه ی هوازی فاضلاب شامل مخازن سپتیک یا مخازن هوازی و گودال های اکسیداسیون، هوادهی سطحی، لجن فعال خندق های اکسیداسیون، فیلترهای قطره ای، تصفیه های مبتنی بر استخر و تالاب و هضم هوازی است. تالاب ها و انواع مختلف فیلتراسیون نیز فرآیندهای تصفیه ی بیولوژیکی محسوب می شوند. با تصفیه ی فاضلاب، ممکن است از سیستم های هوادهی پراکنده برای به حداکثر رساندن انتقال اکسیژن و به حداقل رساندن بوها استفاده شود. هوادهی سبب می شود اکسیژن به باکتری ها و سایر ارگانیسم ها کمک کند تا مواد آلی موجود در فاضلاب را تجزیه کنند.

یک مثال از تصفیه ی بیولوژیکی هوازی، فرآیند لجن فعال است که به طور گسترده ای برای تصفیه ی ثانویه ی فاضلاب خانگی و صنعتی استفاده می شود. این روش برای تصفیه ی فاضلاب حاوی مواد آلی و قابل تجزیه ی زیستی مناسب است و اغلب برای تصفیه ی فاضلاب شهری استفاده می شود. فاضلاب تولید شده توسط کارخانه های تولید کاغذ یا صنایع وابسته به غذا مانند فرآوری گوشت و جریان های زباله ی صنعتی حاوی مولکول های کربن از این نوع هستند.

تصفیه ی بیولوژیکی بی هوازی

در مقابل، در تصفیه ی بی هوازی از باکتری ها برای کمک به تخریب مواد آلی در یک محیط عاری از اکسیژن استفاده می شود. در تالاب ها و سپتیک تانک ها ممکن است از فرآیندهای بی هوازی استفاده شود، اما معروف ترین روش تصفیه ی بی هوازی هضم بی هوازی است که برای تصفیه ی پساب تولید مواد غذایی و نوشیدنی و همچنین فاضلاب شهری، پساب شیمیایی و زباله های کشاورزی استفاده می شود. هضم بی هوازی یکی از قوی ترین زمینه های بازیابی منابع انرژی است. در این شکل از بازیابی انرژی، از هضم بی هوازی برای تولید بیوگاز استفاده می شود که اساسا از متان تشکیل شده است. اپراتورها می توانند از آن برای تولید انرژی برای کمک به عملیات سوخت رسانی استفاده کنند.

مراحل دیگر تصفیه

نوع تصفیه ی بیولوژیکی انتخاب شده برای تصفیه ی فاضلاب، چه هوازی و چه بی هوازی، به طیف وسیعی از عوامل از جمله انطباق با قوانین تخلیه محیطی بستگی دارد.

تصفیه ی بیولوژیکی غالبا با مراحل تصفیه ی اضافی شامل کلرزنی(مایعگازی) و اشعه ی ماورابنفش و همچنین طیف وسیعی از گزینه های فیلتراسیون شامل کربن (فیلتر کربن اکتیو)، اسمز معکوس و اولترا فیلتراسیون تکمیل می شوند.

محققان همچنان به دنبال راه هایی برای بهینه سازی تصفیه ی بیولوژیکی فاضلاب هستند. به عنوان مثال، محققان فنلاندی قبل از تصفیه ی بیولوژیکی، سولفات آهن را به فاضلاب اضافه کردند تا فسفر موجود در فاضلاب را کاهش دهند. محققان دیگر از نور ماورابنفش برای تصفیه ی شیمیایی فاضلاب و حذف ترکیبات دارویی استفاده کرده اند.

بنابراین، در حالی که تصفیه ی بیولوژیکی سابقه ی طولانی دارد، اما همچنان به روش هایی ادامه می دهد که آن را موثرتر، کارآمد و در دسترس می کند.

از طریق ارتباط با کارشناسان شرکت پرتو کنترل هوشمند می توانید اطلاعات بیشتری در زمینه ی روش های تصفیه ی بیولوژیکی فاضلاب کسب نمایید.