طراحي لاگون

طراحی لاگون

در مقالات پيشين (لاگون چیست؟) (انواع لاگون) خوانديم كه لاگون يكي از محبوب ترين روش ها براي تصفيه­ي فاضلاب در سراسر جهان است كه از ساده ترين و كم هزينه ترين آن ها نيز به شمار مي­رود. لاگون ها به ويژه براي جوامع كوچك بسيار مناسب هستند زيرا ساخت لاگون، بهره برداري و نگهداري آن نسبت به ساير سيستم ها هزينه­ي كمتري دارد. در واقع لاگون ها حوضچه هايي هستند كه براي دريافت، نگهداري و تصفيه­ي فاضلاب براي مدت زماني از پيش تعيين شده طراحي شده اند. در صورت لزوم، آن ها با مواد خاك رس يا يك آستر مصنوعي پوشانده مي­شوند تا از نشت به آب زيرزميني جلوگيري كنند. تصفيه­ ي فاضلاب به روش لاگون انواعي دارد.

انواع لاگون شامل لاگون بي هوازي، لاگون هوازي طبيعي و لاگون هوادهي مي شود. در اين مقاله طراحي موازي و سري لاگون و جزئيات آن مورد مطالعه قرار گرفته است.

به كار گيري دو يا سه يا چهار لاگون

بسياري از سيستم هاي لاگون موجود به طور موازي يا هر دو با بيش از يك لاگون در يك سري طراحي شده اند. دليل اين امر اين است كه دو يا چند لاگون كوچك اغلب مي­توانند تصفيه با كيفيت بهتري نسبت به يك لاگون بزرگ ارائه دهند. در سيستم هايي كه بيش از يك لاگون به كار گرفته مي شود، هر لاگون عملكرد متفاوتي دارد و ممكن است نوع متفاوتي از طرح لاگون استفاده شود. انواع سيستم هاي لاگون عبارتند از:

  • طراحي سري لاگون

وقتي لاگون ها به صورت سري كار مي كنند، مقدار بيشتري از مواد جامد موجود در فاضلاب فرصت نشستن قبل از دفع پساب را دارند. گاهي اوقات تصفيه­ي سري ضروري است بنابراين پساب از سيستم هاي لاگون مي تواند نيازهاي محلي را برآورده كند. بعضي از سيستم هاي لاگون براي استفاده­ي بيشتر در ماه هاي تابستان كه رشد جلبك ها بيشتر است، طراحي شده اند.

  • طراحي سري لاگون

وقتي لاگون ها به صورت سري كار مي كنند، مقدار بيشتري از مواد جامد موجود در فاضلاب فرصت نشستن قبل از دفع پساب را دارند. گاهي اوقات تصفيه­ي سري ضروري است بنابراين پساب از سيستم هاي لاگون مي تواند نيازهاي محلي را برآورده كند. بعضي از سيستم هاي لاگون براي استفاده­ي بيشتر در ماه هاي تابستان كه رشد جلبك ها بيشتر است، طراحي شده اند.

lagoon 3 2 - طراحی لاگون

جزئيات طراحي لاگون ها

در حالت ايده آل، لاگون ها بايد در مناطقي با خاك رس يا خاك ديگر ساخته شوند كه اجازه ندهند فاضلاب به سرعت به آب زيرزميني برسد. در غير اين صورت، براي جلوگيري از آلودگي آب هاي زيرزميني، لاگون ها بايد به طور مصنوعي با رس، پلاستيك، لاستيك، بتن يا مواد ديگر پوشانده شوند. آسترهاي مخصوص آب بندي معمولا هزينه هاي سيستم را افزايش مي­دهد. لاگون ها بايد در صورت امكان براي پايين آمدن از خانه هايي كه در آن استفاده شده اند در پايين تر از آن ها قرار بگيرند تا از هزينه ي اضافي پمپاژ فاضلاب به بالادست و ايجاد بوي مزاحم جلوگيري كنند.

ميزان و جهت باد در محل، عامل مهم ديگري است و به تعيين موقعيت دقيق لاگون كمك مي­كند. هرگونه انسداد در برابر نور خورشيد، مانند درختان يا دامنه هاي اطراف آن بايد در نظر گرفته شود.

ابعاد دقيق لاگون ها بسته به نوع فرآيندهايي كه براي تصفيه استفاده مي­كنند و ميزان فاضلابي كه بايد تصفيه شود، متفاوت است. اندازه و شكل لاگون ها براي به حداكثر رساندن مدت زمان باقي ماندن فاضلاب در لاگون طراحي شده است. زمان ماند معمولا مهم ترين عامل تصفيه است.

به طور كلي، لاگون هاي اختياري به ازاي هر 50 خانه يا هر 200 نفر حدود يك هكتار زمين نياز دارند. لاگون هاي هوادهي، فاضلاب را با كارايي بيشتري تصفيه مي­كنند، بنابراين يك سوم تا يك دهم كمتر از لاگون هاي احتمالي زمين لازم دارند.

لاگون ها مي­توانند گرد، مربع يا مستطيل با گوشه هاي گرد باشند. طول آنها نبايد بيش از سه برابر عرض آن ها باشد، و حاشيه­ي آن ها بايد داراي شيب هاي خارجي در حدود سه واحد افقي تا يك واحد عمودي باشد. اين شيب باعث برداشت و نگهداري آسان تر لبه ها مي­شود. در سيستم هايي كه ديوار مدول هاي لاگون را جدا مي­كند، نگهداري ديوار نيز بايد آسان باشد. شيب لبه هاي داخلي با توجه به اندازه و عمق لاگون، عملكرد موج به صورت بالقوه و ساير عوامل تعيين مي­شود.

ته لاگون ها بايد تا حد امكان صاف و تراز باشند (به استثناي اطراف ورودي) تا جريان مداوم فاضلاب را تسهيل كند. گرد نگه داشتن گوشه هاي لاگون ها همچنين به حفظ الگوي هيدروليكي كلي در لاگون ها كمك مي­كند و از ايجاد لكه هاي مرده در جريان جلوگيري مي­كند كه به آن اتصال كوتاه گفته مي شود و اين مي­تواند تصفيه را تحت تاثير قرار دهد.

لاگون هاي احتمالي بسته به روش تخليه و اندازه و عمق دقيق لاگون، براي نگهداري فاضلاب در هر مكان از 20 تا 150 روز طراحي شده اند. براي تصفيه­ي همان مقدار فاضلاب، لاگون هاي هوادهي به زمان ماند كوتاه تري نياز دارند. با اين حال، در هواي سرد، فرآيندهاي تصفيه­ي بيولوژيكي در تمام لاگون ها به كندي انجام مي­شود و زمان ماند طولاني تري لازم است.

عمق لاگون هاي احتمالي معمولا 1 تا 5/2 متر است، بنابراين سطح كافي براي پشتيباني از رشد جلبك هاي مورد نياز را دارند، اما به اندازه­ي كافي عميق هستند تا بتوانند شرايط بي هوازي را در پايين حفظ كنند. عمق آب در لاگون ها متفاوت خواهد بود، اما براي جلوگيري از خشك شدن ته و جلوگيري از ايجاد بوي بد، هميشه بايد حداقل سطح آن حفظ شود.

تالاب هاي هوادهي غالبا عميق تر طراحي مي­شوند تا لجن در كف آن ته نشين شود و در اثر شرايط آشفته­ي ايجاد شده در فرآيند هوادهي در كف باقي بمانند.

شركت پرتو كنترل هوشمند آمادگي هرگونه مشاوره در زمينه­ي استفاده از لاگون را دارد.

× مشاوره آنلاین